Karakitap Nokta Net

Yazý - Murat Serdar Arslantürk

Yazý - Murat Serdar Arslantürk

Yazar KuTuKoLa

Perþembe, 21 Aðustos 2008

Korkunç ve kanlý bir savaþýn tam orta yerindeki karargâhta, emrindeki kýta’larýn hareket ve manevralarýný kararlaþtýracak olan bir Komutan'ýn hemen yaný baþýnda, vazife bekleyen kurmaylarýndan baþka kim vardýr, biliyor musunuz? Yazýcý asker... Çünkü Komutanýn aðzýndan çýkacak her bir kelimeyi kâðýda dökecek, kelimeleri, cümleleri düzenleyecek ve sonra da harekât emri olarak bütün alt birliklere yayýnlayacak biri olmazsa, en hayati kararlarýn bile alýndýðý o anlar, karargâhta kalakalýrlar. Yani savaþlar bile kâðýtlarda baþlar, kâðýtlarla þekillenir ve sulh kararlarý da yüzlerce yýl boyu kâðýtlarda yazýlý kelimelerde muhafaza edilirler.

Bir siyasetçi de binlerce insanýn kendisine kulak vereceði konuþmalarýna hazýrlanýrken, politikalarýný, planlarýný, kararlarýný ve beklentilerini, yani bir milletin kaderini, kendisine yardým eden onlarca kiþilik danýþman kadrosuyla birlikte yazar... Kaleme alýnmýþ taslaðý defalarca okur, inceler, kelimelerle oynar. Ve çoðunlukla önündeki kâðýttan okuyormuþ havasýndan kurtulmak için, 'prompter' isimli yarý saydam bir camdan akmakta olan metni bize okur. Ancak neticede yapýlan; yazýlmýþ olaný anlatmaktýr. Düþünsenize; büyük Türk Mustafa Kemal Nutuk'u ve belki pek azýmýzýn bildiði diðer bir kitabý olan "Medeniyet Bilgileri"ni kaleme almasaydý ne olurdu? O vakit sadece elimizdeki siyah-beyaz görüntüleri, cýzýrtýlý ses kayýtlarý ve baþkalarýnýn anlattýklarý ile anlamaya çalýþacaktýk Atatürk'ü.

Hepimizin evlerinde baþ köþedeki televizyonlarda akýp duran renkli diziler, çeþitli programlar, filmler ve hatta doðaçlama sanýlan 'talkshow' lar (meddah yahut tuluat denebilir mi?) bile, üzerinde günlerce çalýþýlmýþ senaryolara, program metinlerine ve öykülere dayanýr... Bir kaç sýra dýþý emsalin haricinde, yazýlý senaryosu ve hatta sahne sahne planlanýp kaleme alýnmýþ konuþma metinleri olmayan bir sahne oyunu yahut sinema filmi duydunuz mu? En keyifle izlediðimiz sunumlardan, bayaðý olarak nitelendirebileceðimiz bütün televizyon programlarý kadar hepsi, kamera arkasýnda ki kâðýtlar üzerinde duran yazý sayesinde var olurlar... Ve bilirsiniz; oyunculuk, yönetmenlik, kostüm, makyaj, ýþýk vb. birçok emeðin bir araya gelmesinin amacý; yazýlmýþ olaný izletmekten ibarettir.

Hemen hepimiz iþ hayatýný biliriz. Ve malumunuz, çalýþma hayatýndaki bütün akýþ bir üretime ve üretilenin pazarlanmasý esasýna dayanýr. Yani mamul sahibi ile alýcý arasýndaki bir alýþveriþten ibarettir. Ve üretilen malýn beðenilmesini saðlamanýn, emsallerinden farklý kýlmanýn, tercih edilmesine sebep olmanýn ve diðer faydalý özelliklerini anlatmanýn yolu nedir? Tanýtým... Reklâm yazarýnýn yaptýðý; ürünü yahut hizmeti en çarpýcý ve göz alýcý þekilde anlatmaktýr. O kadar ki alýcý etkilensin ve süreç baþarýlý bir satýþ ile son bulsun. Yani ekonominin bile en mühim merhalelerinden birinde yazý vardýr ve bir yazarýn kalemi oynamaktadýr.

Sanki bizler birer mamulden farklý mýyýz? Eskiden kýsa bir özgeçmiþten ibaret olan 'kendimizi takdim" iþi, þimdi neredeyse ta bebekliðimizden baþlayýp bütün okul hayatýmýzý, çalýþma tecrübelerimizi ve kendimize kefil kýldýðýmýz isimleri bildirmeye kadar vardý. Yetmezmiþ gibi, sosyal, kültürel ve ahlaki eðilimlerimizin de anlaþýlmasý için tabi tutulduðumuz zekâ sorularý, verimlilik ve uyum imtihanlarý ve kiþilik ölçümleri yapan sýnavlara da muhatabýz. Dünyada muteber iþ dergilerinden biri olan Forbes dergisinin yaptýðý bir araþtýrmanýn verilerine göre, son iki yýldýr istihdam saðlayan iþverenlerin, iþgören seçimlerinde aðýr basan tercihlerinden biri; kendisini, ailesini, hedeflerini, beklenti ve çabalarýný, genel ülke ve dünya sorunlarýný yazarak ifade edebilmek olmuþ. Yani aslýnda hepimiz, yeri geldiðinde kendi kendimizin reklâm yazarý olmak durumda kalýyor ve bunu becerebilenlerimiz, seçkin çalýþma ortamlarýna kavuþuyor. Çünkü iþverenlere göre kendisini yazarak ifade etme becerisini edinmiþ biri, temsil ettiði þirketi, ürünü, hizmeti ya da görevi de ayný nispette idrak ve ifade edebiliyor.
Aslýnda yazý hayatýmýzda o kadar önemli ve büyük bir yere sahip ki; bütün insanlýðýn dini inanç ve kanaatleri bile suhuf, yani sayfalý, yani yazýlmýþ olanlar üzerine kurulu deðil mi? Dört semavi dinin her biri vah yedildikten sonra kaleme alýnýp kâðýda dökülerek insanlýða ulaþmadý mý? Ceylan derisinden aðaç yapraklarýna, taþlara, parþömenlere ve nihayet bildiðimiz kâðýda yazarak muhafaza ettiðimiz bir inanca sahipsek, bunu yazabiliyor olmamýza borçlu deðil miyiz? Çünkü yazý güçlüdür, kalýcýdýr, nakledilebilir ve konuþmaktan çok daha muazzam bir ifade biçimidir.

Savaþlar, anlaþmalar, buluþlar, keþifler, duygular, bilim ve sanat birikimimiz, güncel hayatýmýz ve bütün bir uygarlýðýmýzýn geliþimi, yazý sayesinde nesilden nesile aktarýlýyor. Biz, bizden sonrakilere býrakacaðýmýz kültür mirasýmýzý, yazarak aktarýyoruz. Ve bu muazzam iþi üstlenen sessiz insanlar; sadece yazarlardýr. Kültürümüzün varlýðýný; taþlarý, kayalarý oyup yazýlar döken büyük büyük büyük dedelerimizden tutunuz da, tarihçi kimliðinin yanýnda yazabilen, ilmi yahut siyasi geçmiþinin yanýnda yazarak da anlatabilen ve ziyadesiyle yazmaya gönül vermiþ insanlara borçluyuz. Kaldý ki, en güzel aþklar da yazýlmýþ olanlarý deðil mi? Fuzuli'nin Leyla ile Mecnun'unu hangimiz bilmiyoruz? Yahut Romeo ve Jüliet'e ne demeli? Sevdaya yaraþan da, yazýlmasý deðil midir?

Çocuk okulda talebeyken, sýnýfta uzaktan uzaða beðendiði bir kýzýn baþka bir þehre taþýnacaðýný öðrenir. Kýzýn babasý memurdur ve tayin olmuþlardýr. Kýz kýsa bir süre okuldan ve þehirden ayrýlacaktýr. O günlerde kýzcaðýz süslü püslü ve rengârenk bir hatýra defteri alýr. Bütün sýnýfta dolaþtýrýr. Yazma sýrasý çocuða geldiðinde, defterin önceki sayfalarýna þöyle bir göz atar. Çünkü tam olarak ne yazacaðýmý bilemez. Ve küçücük yüreðiyle uzaktan uzaða beðendiði kýzýn, öylece ansýzýn çekip gitmesi karþýsýnda, 'Bana kalbin kadar temiz bu sayfayý ayýrdýðýn için teþekkür ederim' türü basmakalýp bir þeyler yazmak da istemez. Nasýl olsa gidiyor, bir daha görüþemeyeceðiz diye düþünür ve cesaret bularak içten davranýr. Önüne açtýðý sayfaya, zihninden geçen ilk cümleleri yazar: " Her sabah bu okula seni görmek için geldim ve her akþam eve döndüðümde, ertesi günü iple çektim. Hafta sonlarýný hiç sevmedim. Çünkü iki gün boyunca seni göremiyordum. Her hafta sonunun ertesinde bir Pazartesi gelse de, o iki günü bir türlü sevemedim. Oysa þimdi, o sevmediðim hafta sonlarýný bile özleyeceðim. Çünkü gidiyorsun. Çünkü beni hiç bitmeyecek bir hafta sonuna býrakýyorsun ve artýk Pazartesiler hiç gelmeyecek..."

Kýz, o vakitler bir anlam veremediði bu küçük hatýra yazýsýný, seneler sonra okuduðunda öyle etkilenir ki; çocuðun izini sürmeye baþlar. Arar, sorar, soruþturur ve nihayet çocuða ulaþmanýn yolunu bulur. Bir mektup yazar ve mektupta sadece þu cümle vardýr: " Bugün günlerden ne olursa olsun, istersek yarýn Pazartesi..."
Ben bu kadarýný yazdým. Sonrasý nasýl gelsin? Bu da sizin hayâ gücünüze ve yazmayý ne kadar sevdiðinize kalmýþ. Ýster mühendis olun, ister tabip, ister hukukçu, tarihçi... Belki de halen öðrencisiniz ve gelecekte öðretmen, mimar, hemþire ya da iþsiz olacaksýnýz. Her suretiyle birilerinin yazdýðý, birilerinin yazmaya devam ettiði ve birilerinin de yazmasý gereken bir hayatýn ortaklarýyýz. O sebeple siz de yazýnýz. Dilimizden düþürmediðimiz bir kelime; alýn yazýsý deðil mi?

Yazý her yerde...

Murat Serdar Arslantürk
Bu mail adresi spam botlara karþý korumalýdýr, görebilmek için Javascript açýk olmalýdýr

* FORBES Türkiye Haziran 2007 sf.43

Beğendiklerime Ekle

Sık Kullanılanlara Ekle

Arkadaşına Gönder